Caswell Berry’s “Torch Song” Part | Jacuzzi Unlimited

San Jose. Adını duyduğunda aklına ne geliyor? Belki Silicon Valley, belki de Mark Suciu. Ama uzun süredir kaykay kültürünü takip edenler için San Jose, Caswell Berry demektir.

Ve Berry geri döndü. Bu sefer elinde bir meşale var.

Kevin Calderwood’un “Torch Song”u Nedir?

“Torch Song”, San Jose’nin en köklü kamera adamlarından Kevin Calderwood imzalı 30 dakikalık bir VX1000 yapımı. Calderwood, HVX’e geçmek yerine VX1000’e sadık kalmayı tercih eden o nadir isimlerden biri — ve bu tercih, her karesinde hissediliyor. Sonuç olarak ortaya çıkan şey: gerçek bir zaman kapsülü. Fazla efekt yok, fazla düzenleme yok. Sadece saf, ham sokak kaykayı.

Filmin kadrosu San Jose’nin en iyilerini bir araya getiriyor: Joey Guevara, Brandon Nguyen, Sean Baptista ve tabii ki Caswell Berry.

Caswell Berry: Üçüncü Perde

Cas’ın kariyerini anlatmak için önce başa dönmek gerekiyor. Tiltmode Army’nin “Man Down” videosu, Enjoi’nin “Bag of Suck” filmi — bu yapımlar sayesinde Berry, 2000’lerin başında dünyanın gündemine girdi. Goofy duruşuyla, freeway ripleriyle, kendine öze hareketleriyle ve round-bar gnar’ıyla kendine özgü bir tarz oluşturdu.

Ama gerçek olan şu: ortalama bir kaykaycı kariyeri üç ila beş yıl sürer. Caswell Berry otuz yıldır sahadayım diyor.

Şu anda hem kayıyor hem de tam zamanlı bir işte çalışıyor. Alkolü bırakmış, özgüvenini yeniden kazanmış, sahneye geri dönmüş. Bu kolay bir yol değildi — ama “Torch Song”daki parçası bunu en saf haliyle anlatıyor. Freeway ripleri, uniq hareketleri, round-bar gnar’ı. Berry’ye bahse gir.

Thrasher’ın yazdığı gibi: “Always bet on Berry.”

Jacuzzi Unlimited ile Yeni Bir Dönem

Caswell, uzun yıllar Enjoi çatısı altında kariyerini sürdürdükten sonra şu an Jacuzzi Unlimited ailesinin bir parçası. Louie Barletta’nın kurduğu bu markayla Berry için gerçek bir rönesans yaşandığını söylemek mümkün. “Torch Song” parçası da Jacuzzi aracılığıyla dünyayla paylaşıldı.

VX1000 Estetiği ve Gerçek Skate Film Yapımcılığı

“Torch Song”u özel kılan şey sadece içindeki skaterlar değil, Calderwood’un filme yaklaşımı. VX1000 görüntüleri, grainy dokusu ve old-school hip-hop soundtracks bir araya gelince ortaya 90’ları hatırlatan ama kesinlikle bugünden bir şey çıkıyor. Dijital cilalı prodüksiyonların hakim olduğu bir çağda bu bir tercih meselesi — ve Calderwood’un tercihi cesur.